Tomografia komputerowa (TK) twarzoczaszki
Tomografia komputerowa twarzoczaszki to szybkie i precyzyjne badanie obrazowe wykonywane z użyciem promieniowania rentgenowskiego. Umożliwia bardzo dokładną ocenę kości twarzoczaszki, w tym oczodołów, kości nosa, szczęki, żuchwy oraz struktur sąsiednich. TK jest badaniem szczególnie przydatnym w diagnostyce urazów, złamań złożonych oraz w planowaniu leczenia zabiegowego i ocenie pooperacyjnej.
Badanie wykonywane jest na nowoczesnym tomografie Siemens, a opis przygotowuje doświadczony lekarz radiolog na podstawie szczegółowej analizy obrazów.
Co oceniamy w TK twarzoczaszki
-
kości twarzoczaszki: szczękę, żuchwę, kości jarzmowe, nosowe i podniebienie
-
kompleksy oczodołowe w zakresie kostnym oraz ściany zatok w sąsiedztwie
-
złamania, pęknięcia, przemieszczenia i odłamy kostne
-
deformacje kostne oraz następstwa urazów
-
zmiany destrukcyjne kości i podejrzenie zmian rozrostowych w zakresie kostnym
-
zatoki przynosowe w zakresie widocznym w badaniu, jeśli obejmuje je protokół
Kiedy lekarz najczęściej kieruje na TK twarzoczaszki
-
uraz twarzy z podejrzeniem złamań, także wieloodłamowych
-
podejrzenie złamań oczodołu, kości jarzmowej, szczęki lub żuchwy
-
zaburzenia zgryzu, ból i asymetria po urazie
-
ocena przed leczeniem operacyjnym i planowanie zabiegu
-
kontrola po zabiegu, ocena zrostu i ustawienia odłamów
-
podejrzenie zmian kostnych wymagających dokładnej diagnostyki
Warianty badania
W zależności od wskazań TK może być wykonana:
-
bez kontrastu (najczęściej, ocena struktur kostnych)
-
z kontrastem (rzadziej, gdy potrzebna jest dokładniejsza ocena tkanek miękkich lub podejrzenie procesu zapalnego albo rozrostowego)
Przebieg badania
Tomografii komputerowej (TK)
Przed badaniem przeprowadza się krótki wywiad medyczny, aby potwierdzić wskazanie do badania i wykluczyć przeciwwskazania, a w przypadku TK z kontrastem dodatkowo ocenić bezpieczeństwo podania środka cieniującego (m.in. choroby nerek, wcześniejsze reakcje na kontrast, choroby tarczycy, przyjmowane leki).
Metalowe przedmioty (również będące elementem ubioru) oraz urządzenia elektroniczne (np. telefon) należy pozostawić w pomieszczeniu przygotowawczym. W badanej okolicy nie powinno być biżuterii ani dodatków, które mogłyby pogorszyć jakość obrazów.
Pacjent jest informowany o przebiegu badania i sposobie komunikacji z technikiem w trakcie całej procedury. Następnie kładzie się na ruchomym stole, który wsuwa się do aparatu TK (pierścień). Podczas skanowania wymagane jest leżenie bez ruchu, a czasem także krótkie wstrzymanie oddechu na polecenie technika, ponieważ ma to wpływ na jakość uzyskiwanych obrazów.
W zależności od rodzaju badania i badanej okolicy, samo skanowanie trwa zwykle od kilkudziesięciu sekund do kilku minut, natomiast cała procedura (przygotowanie, ułożenie, ewentualne podanie kontrastu) najczęściej zajmuje około 5 do 20 minut.
Jeżeli badanie wykonywane jest z kontrastem, środek cieniujący podaje się dożylnie przez wenflon. W trakcie podawania kontrastu można odczuwać krótkotrwałe uczucie ciepła, metaliczny posmak w ustach lub wrażenie parcia na pęcherz, co zwykle szybko ustępuje. Po badaniu zaleca się picie większej ilości płynów (o ile nie ma przeciwwskazań), aby wspomóc wydalanie kontrastu.
Tomografia komputerowa wykorzystuje promieniowanie rentgenowskie, dlatego wykonuje się ją tylko wtedy, gdy jest to medycznie uzasadnione. Badanie jest nieinwazyjne i nie wpływa na prowadzone leczenie farmakologiczne, z wyjątkiem sytuacji wymagających szczególnych zaleceń przy podaniu kontrastu (np. w niektórych przypadkach przy metforminie lub chorobach nerek).
Opinie
Na razie nie ma opinii o produkcie.