Tomografia komputerowa (TK) nerek, urografia (TK układu moczowego)
TK nerek, czyli urografia tomografii komputerowej, to badanie obrazowe wykonywane z użyciem promieniowania rentgenowskiego i zwykle z dożylnym podaniem środka kontrastowego. Umożliwia szczegółową ocenę nerek, dróg moczowych oraz odpływu moczu, a także pozwala wykrywać zmiany w miąższu nerek i w obrębie układu kielichowo miedniczkowego oraz moczowodów. Badanie jest szczególnie przydatne w diagnostyce krwiomoczu, kamicy oraz podejrzenia zmian w układzie moczowym.
Badanie wykonywane jest na nowoczesnym tomografie Siemens, a opis przygotowuje doświadczony lekarz radiolog na podstawie szczegółowej analizy obrazów.
Co oceniamy w TK urografii
-
nerki: miąższ, układ kielichowo miedniczkowy, torbiele i zmiany ogniskowe
-
moczowody na przebiegu, zwężenia i poszerzenia
-
pęcherz moczowy w zakresie możliwym do oceny w protokole
-
kamienie w drogach moczowych oraz cechy zastoju moczu
-
nieprawidłowości anatomiczne układu moczowego
-
zmiany zapalne i pourazowe w obrębie nerek i dróg moczowych
-
węzły chłonne i struktury sąsiadujące w zakresie badania
Kiedy lekarz najczęściej kieruje na TK nerek, urografię
-
krwiomocz lub nawracające dolegliwości ze strony układu moczowego
-
podejrzenie kamicy nerkowej lub moczowodowej
-
podejrzenie zastoju moczu, wodonercza lub zwężeń moczowodu
-
diagnostyka zmian w nerkach i drogach moczowych
-
nawracające zakażenia układu moczowego wymagające pogłębionej diagnostyki
-
ocena przed leczeniem zabiegowym lub kontrola po leczeniu
Warianty badania
W zależności od wskazań TK może być wykonana:
-
bez kontrastu (rzadziej, w wybranych sytuacjach)
-
z kontrastem, urografia (najczęściej, z oceną fazy wydzielniczej)
Przebieg badania
Tomografii komputerowej (TK)
Przed badaniem przeprowadza się krótki wywiad medyczny, aby potwierdzić wskazanie do badania i wykluczyć przeciwwskazania, a w przypadku TK z kontrastem dodatkowo ocenić bezpieczeństwo podania środka cieniującego (m.in. choroby nerek, wcześniejsze reakcje na kontrast, choroby tarczycy, przyjmowane leki).
Metalowe przedmioty (również będące elementem ubioru) oraz urządzenia elektroniczne (np. telefon) należy pozostawić w pomieszczeniu przygotowawczym. W badanej okolicy nie powinno być biżuterii ani dodatków, które mogłyby pogorszyć jakość obrazów.
Pacjent jest informowany o przebiegu badania i sposobie komunikacji z technikiem w trakcie całej procedury. Następnie kładzie się na ruchomym stole, który wsuwa się do aparatu TK (pierścień). Podczas skanowania wymagane jest leżenie bez ruchu, a czasem także krótkie wstrzymanie oddechu na polecenie technika, ponieważ ma to wpływ na jakość uzyskiwanych obrazów.
W zależności od rodzaju badania i badanej okolicy, samo skanowanie trwa zwykle od kilkudziesięciu sekund do kilku minut, natomiast cała procedura (przygotowanie, ułożenie, ewentualne podanie kontrastu) najczęściej zajmuje około 5 do 20 minut.
Jeżeli badanie wykonywane jest z kontrastem, środek cieniujący podaje się dożylnie przez wenflon. W trakcie podawania kontrastu można odczuwać krótkotrwałe uczucie ciepła, metaliczny posmak w ustach lub wrażenie parcia na pęcherz, co zwykle szybko ustępuje. Po badaniu zaleca się picie większej ilości płynów (o ile nie ma przeciwwskazań), aby wspomóc wydalanie kontrastu.
Tomografia komputerowa wykorzystuje promieniowanie rentgenowskie, dlatego wykonuje się ją tylko wtedy, gdy jest to medycznie uzasadnione. Badanie jest nieinwazyjne i nie wpływa na prowadzone leczenie farmakologiczne, z wyjątkiem sytuacji wymagających szczególnych zaleceń przy podaniu kontrastu (np. w niektórych przypadkach przy metforminie lub chorobach nerek).
Opinie
Na razie nie ma opinii o produkcie.