Tomografia komputerowa (TK) stawu barkowego
Tomografia komputerowa stawu barkowego to szybkie i precyzyjne badanie obrazowe wykonywane z użyciem promieniowania rentgenowskiego. Pozwala bardzo dokładnie ocenić elementy kostne barku, w tym głowę kości ramiennej, panewkę łopatki, obojczyk oraz wyrostki łopatki, a także ustawienie stawu i ewentualne zmiany pourazowe. TK jest szczególnie przydatna w diagnostyce urazów, ocenie złożonych złamań oraz w planowaniu leczenia operacyjnego.
Badanie wykonywane jest na nowoczesnym tomografie Siemens, a opis przygotowuje doświadczony lekarz radiolog na podstawie szczegółowej analizy obrazów.
Co oceniamy w TK stawu barkowego
-
złamania i pęknięcia w obrębie głowy kości ramiennej, łopatki i obojczyka
-
zwichnięcia, podwichnięcia oraz ustawienie elementów stawu
-
ubytki kostne i zmiany pourazowe (np. po zwichnięciach)
-
zmiany zwyrodnieniowe stawu ramiennego i barkowo obojczykowego
-
zrost kostny oraz powikłania po urazie lub zabiegu
-
położenie materiału pooperacyjnego (śruby, płytki) w obrębie barku
Kiedy lekarz najczęściej kieruje na TK stawu barkowego
-
uraz barku z podejrzeniem złamania lub zwichnięcia
-
niejednoznaczny wynik RTG lub potrzeba dokładniejszej oceny urazu
-
nawracające zwichnięcia barku i podejrzenie ubytków kostnych
-
kontrola zrostu po złamaniu lub kontrola po leczeniu operacyjnym
-
planowanie zabiegu ortopedycznego w obrębie barku
-
nasilony ból i ograniczenie ruchu, gdy potrzebna jest ocena struktur kostnych
Warianty badania
W zależności od wskazań TK może być wykonana:
-
bez kontrastu (najczęściej)
-
z kontrastem (rzadziej, gdy potrzebna jest dokładniejsza ocena tkanek miękkich lub podejrzenie procesu zapalnego albo rozrostowego)
Przebieg badania
Tomografii komputerowej (TK)
Przed badaniem przeprowadza się krótki wywiad medyczny, aby potwierdzić wskazanie do badania i wykluczyć przeciwwskazania, a w przypadku TK z kontrastem dodatkowo ocenić bezpieczeństwo podania środka cieniującego (m.in. choroby nerek, wcześniejsze reakcje na kontrast, choroby tarczycy, przyjmowane leki).
Metalowe przedmioty (również będące elementem ubioru) oraz urządzenia elektroniczne (np. telefon) należy pozostawić w pomieszczeniu przygotowawczym. W badanej okolicy nie powinno być biżuterii ani dodatków, które mogłyby pogorszyć jakość obrazów.
Pacjent jest informowany o przebiegu badania i sposobie komunikacji z technikiem w trakcie całej procedury. Następnie kładzie się na ruchomym stole, który wsuwa się do aparatu TK (pierścień). Podczas skanowania wymagane jest leżenie bez ruchu, a czasem także krótkie wstrzymanie oddechu na polecenie technika, ponieważ ma to wpływ na jakość uzyskiwanych obrazów.
W zależności od rodzaju badania i badanej okolicy, samo skanowanie trwa zwykle od kilkudziesięciu sekund do kilku minut, natomiast cała procedura (przygotowanie, ułożenie, ewentualne podanie kontrastu) najczęściej zajmuje około 5 do 20 minut.
Jeżeli badanie wykonywane jest z kontrastem, środek cieniujący podaje się dożylnie przez wenflon. W trakcie podawania kontrastu można odczuwać krótkotrwałe uczucie ciepła, metaliczny posmak w ustach lub wrażenie parcia na pęcherz, co zwykle szybko ustępuje. Po badaniu zaleca się picie większej ilości płynów (o ile nie ma przeciwwskazań), aby wspomóc wydalanie kontrastu.
Tomografia komputerowa wykorzystuje promieniowanie rentgenowskie, dlatego wykonuje się ją tylko wtedy, gdy jest to medycznie uzasadnione. Badanie jest nieinwazyjne i nie wpływa na prowadzone leczenie farmakologiczne, z wyjątkiem sytuacji wymagających szczególnych zaleceń przy podaniu kontrastu (np. w niektórych przypadkach przy metforminie lub chorobach nerek).
Opinie
Na razie nie ma opinii o produkcie.